In memoriam: Cor van Limpt

Op woensdag 15 mei 2024 vernamen wij het droevige nieuws dat in de nacht van dinsdag 14 op woensdag 15 mei ons oud-lid Cor van Limpt, beter bekend als Cor Pee, op 76-jarige leeftijd van ons is heengegaan. Zijn dementie in combinatie met lichamelijke klachten zorgden voor een oneerlijke strijd die Cor niet kon winnen. Toch nog onverwachts ging hij van ons heen. Reusel verliest met Cor een markante voetballer, die in zijn hoogtijdagen heer en meester was op het middenveld van het eerste van Reusel Sport. We condoleren bij deze zijn vrouw Sjan, zijn kinderen Esther met partner Edwin en Noortje met partner Melvin en de (klein)kinderen Sil, Cas, Aimée, Zoë (en Stijn) en Devin. En wensen hen, alsmede alle overige familie, vrienden en kennissen van Cor enorm veel sterkte met het verwerken van dit verlies.


Cor Pee, linkspoot op het Reuselse middenveld, was een buitengewoon goede voetballer. Door menigeen wordt hij gezien als één van de beste voetballers die Reusel ooit heeft gekend. In dat beeld past het feit dat Cor al in 1963, op 16-jarige leeftijd, zijn debuut in het eerste elftal maakte. Als jonkie viel hij toen al zodanig op dus dat hij met “de grote jongens” mee mocht doen.

Cor als 16 jarige rechts op de foto in 1963


Vanaf toen heeft hij zijn voetbalkunsten vele jaren lang tentoongespreid op de Kempische voetbalvelden. Zijn verblijf in de hoofdmacht duurde langer als 20 jaar. Daarbij heeft hij uiteraard de nodige hoogtepunten meegemaakt. Eén van die hoogtepunten was het kampioenschap in het seizoen 1973/1974. In de 3e klasse werd Reusel Sport ongeslagen kampioen in een elftal dat tot één van de beste geteld wordt dat we als vereniging ooit hebben gehad. Het kampioenschap werd onder andere gevierd met een weekendje Duitsland waarin uiteraard flink werd gefeest.

Het kampioensteam van 1973/1974


Cor lustte graag een biertje. Soms was op de zondagen ook wel te merken dat het er ’s zaterdags net enkelen te veel waren geweest. Maar ach, we zijn allemaal jong geweest en genieten van leven is net zo belangrijk. Over het algemeen was Cor gewoon de goede voetballer die hij was. Zijn passes waren subliem en vielen stuk voor stuk bij zijn medespelers op de stropdas of precies in de voeten. Zijn goede spel leverde hem de nodige aanzien op in de Kempen. En ook daarbuiten. Vanuit België kreeg Cor diverse aanbieden om te komen voetballen. Maar – gelukkig voor ons – heeft Cor nooit toegehapt en is hij Reusel Sport altijd trouw gebleven.

Eigengereid en eigenwijs was Cor ook. Als het hem effe niet zinde liet hij dat in ferme bewoordingen weten aan zijn medespelers. Maar van Cor kon je dat hebben. Zo goed als hij was zo kon hij er ook als eerste de brui aan geven en zijn hoofd laten hangen als het niet goed ging. Desondanks stond zijn positie in het eerste lange tijd niet ter discussie en werd hij in 1982 gehuldigd omdat hij 250 wedstrijden in het eerste had gespeeld; samen met Ad Adams en Ad Heesters.

250 wedstrijden in 1


Na zijn jarenlange verblijf in het eerste is Cor lager gaan voetballen. Met het derde werd hij in 1987 kampioen. En daarna heeft hij met diverse lagere elftallen ook nog een keer van een kampioenschap mogen genieten.

Kampioen met Reusel Sport 3

Naast zijn sportieve inzet heeft Cor ook als vrijwilliger nog zijn beste beentje voorgezet voor de club. Zo is hij verschillende jaren ober geweest op het destijds jaarlijks georganiseerde Openluchtbal. En heeft hij door de jaren heen waar nodig verschillende hand- en spandiensten voor de vereniging verricht.

Na zijn carrière bij Reusel Sport zagen we Cor lang niet meer op het sportpark. De laatste jaren echter was hij er weer wel te spotten om te komen genieten van zijn kleinzonen. Maar toen kwam die akelige ziekte om de hoek kijken, waardoor het steeds moeilijker werd. We hopen dat Cor zijn rust gevonden heeft en wensen nogmaals iedereen sterkte in de komende tijd.


Bestuur Reusel Sport/CoTrans



Ander nieuws